سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
484
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
عدم تعمير بخراب شدن منجر شوند ولى در عين حال ترك تعمير در جائى كه منجر به خرابى ملك شود امر مكروهى مىباشد . قوله : و ان كان لها ولد : ضمير در [ لها ] به بهيمه راجع است . قوله : وفّر عليه من لبنها : فاعل [ وفّر ] ضمير استكه به مالك راجع بوده و ضمير در [ عليه ] به ولد و در [ لبنها ] به بهيمه عود مىكند و مقصود از [ وفّر ] اينست كه مانع از خوردن ولد نشود . قوله : و حلب ما يفضل منه خاصة : ضمير فاعلى در [ حلب ] به مالك راجع است و ضمير مجرورى در [ منه ] به لبن عود مىكند . قوله : الا ان يقوم بكفايته : ضمير فاعلى در [ يقوم ] به مالك راجع است و ضمير مجرورى در [ كفايته ] به ولد عود مىكند . قوله : حيث يكتفى به : ضمير در [ يكتفى ] به ولد و در [ به ] به غير لبن راجع است . قوله : به ترك العمل : مقصود از عمل آب دادن و كود پاشيدن و اصلاح شاخهها و آنچه در حفاظت زرع و درخت دخيلست مىباشد . قوله : من حيث انّه تضييع للمال : ضمير در [ انّه ] به ترك عمل راجعست . قوله : فلا يقرّ عليه : يعنى فلا يتسلّط عليه ، پس ضمير مستتر در [ لا يقرّ ] به مالك و در [ عليه ] به ترك عمل يا تضييع مال راجعست . قوله : و فى القواعد قطع بعدمه : يعنى بعدم وجوب . قوله : لانه تنمية : ضمير در [ لانّه ] به عمل راجعست .